السيد عبد الحسين اللاري

384

مجموعه رسائل ( فارسي )

وقت باشد صحيح است ، لازم به اين عناوين خارجه ندارد . سؤال نود و هفت : هر گاه طعامى گذاشته باشند بيرون كلبى بيايد كه آن طعام را بخورد صاحب خانه مشغول خواندن نماز فريضه باشد در بين نماز بداند كه كلب آمد كه طعام بخورد به قصد خطاب در هر جا كه باشد مثل سوره حمد در أنعمت عليهم بلند بگويد يك دفعه يا دو دفعه مكرر به قصد خطاب بگويد نمازش باطل است يا الَّا فلا ؟ جواب : بلى ، به قصد خطاب باطل است مگر آن كه ذكر ديگرى به قصد ذكر بگويد و تفهيم غير نمايد . سؤال نود و هشت : در خصوص عدالت نماز وحشت و عدالت از مرحوم مغفور مبرور رضوان آشيان حجة الاسلام سؤال نمودند در جواب فرمايش فرمودند كه عدالت در اصل فعل معتبر نيست چه مضايقه كه معتبر باشد وثوق و خاطر جمعى به خود فعل از براى كسى كه مكلف باشد به صلاة به وجه مخصوص كه به او داده‌اند كه تحصيل نمايد همچنين مرحوم شيخ زين العابدين مازندرانى عدالت نمىدانست فرمودند كه شخص كاذب نباشد در عمل آوردن نماز عيبى ندارد بفرماييد فتواى آن بزرگوار بر عدالت است يا الَّا فلا ؟ جواب : نظر قاصر هم بر همين است كه مطمئن باش به اين كه درست به جا آورد كفايت است . سؤال نود و نه : ظروفات روغنى هر گاه به مردن موش يا به ولوغ و لطع كلب نجس بشود هر گاه قابل تطهير باشد بفرماييد به چه نوع بايد طاهر كرد . جواب : اول ازاله چربى و چرك آن نمايند بعد اگر ولوغ كلب بود يك مرتبه